Wybierając pierwszy pojazd na dwóch kołach, warto spojrzeć na niego z punktu widzenia codziennych sytuacji, a nie tylko parametrów zapisanych w opisie produktu. Dziecko musi nauczyć się nie tylko i wyłącznie jechać, lecz także ruszać, zwalniać, zatrzymywać się i reagować na przeróbkę kierunku. Rowerek biegowy wykorzystuje do tego przede wszystkim pracę nóg.
Na start stopy pozostają nieomalże cały czas na ziemi, ponieważ dziecko w ten sposób kontroluje prędkość i położenie pojazdu. Dopiero później może pojawić się dłuższe unoszenie nóg oraz próby utrzymywania równowagi w trakcie jazdy. W praktyce tempo tego procesu jest bardzo różnorodne. Jedno dziecko szybko zaczyna jeździć po większej przestrzeni, inne przez dłuższy czas wybiera krótkie przejazdy i częste zatrzymywanie. Nie warto więc oceniać przydatności sprzętu tylko na bazie tego, jak bardzo szybko użytkownik zaczyna jeździć bez podparcia. Równie istotne jest to, czy potrafi kontrolować pojazd w sytuacjach, które de facto występują podczas zwyczajnego korzystania.
Duże znaczenie ma sposób dostosowania konstrukcji do budowy dziecka. Sam wiek nie zawsze wystarcza do określenia dobrego rozmiaru, ponieważ dzieci w tym samym wieku mogą znacznie różnić się wzrostem oraz długością nóg. Przy ustawianiu siodełka powinno się zwrócić uwagę na sposobność swobodnego oparcia stóp o podłoże. Zbyt wysoka pozycja może utrudniać zatrzymanie, natomiast zbyt niska może powodować nadmierne zginanie kolan. Podobnie warto przyjrzeć się bliżej kierownicy. Jeśli znajduje się zbyt daleko albo wysoko, dziecko może konwertować pozycję całego ciała zamiast wykonywać niewielkie ruchy rękami. Ma to znaczenie szczególnie w trakcie skręcania. Rowerki biegowe różnią się również masą i sposobem wykonania kół. Dla małego użytkownika ciężar, który dorosłemu może się wydawać nieznaczny, może być odczuwalny przy podnoszeniu pojazdu, zawracaniu czy prowadzeniu go obok siebie. Dlatego w prawdziwym użytkowaniu liczy się nie tylko i wyłącznie jazda, ale także wszystkie czynności wykonywane przed nią i po niej.
Warunki terenowe umieją zmienić sposób prowadzenia bardziej, niż można przypuszczać na podstawie krótkiego przejazdu po gładkiej nawierzchni. Na chodniku dziecko może bez większego problemu utrzymywać kierunek, podczas gdy trawa, piasek lub nierówna ścieżka zwiększają opór i wymagają innych ruchów. Przy zmianie podłoża prędkość może nagle spaść, a dziecko musi odpowiednio zwiększyć siłę odpychania. Z kolei zjazd z niewielkiego wzniesienia powoduje odwrotną sytuację i wymaga większej testom nad hamowaniem. Właśnie dlatego rowerek dziecięcy powinien być rozpatrywany razem z miejscem, w którym będzie używany. Jeśli trasy są krótkie i równe, inne cechy mogą posiadać znaczenie niż wówczas, gdy planowane są przejazdy po parkowych alejkach czy ubitych drogach. Nie każda konstrukcja zachowuje się tożsamo na różnorakich nawierzchniach. Warto również pamiętać, że umiejętność opanowana na płaskim terenie nie znaczy automatycznie gotowości do jazdy w trudniejszych warunkach.
Z czasami zmieniają się również potrzeby powiązane z regulacją i kontrolą stanu technicznego. Dziecko rośnie, zmienia się jego pozycja, a ustawienie siodełka wymaga ponownego sprawdzenia. Przy intensywnym użytkowaniu na sprzęcie pozostają ślady kontaktu z podłożem, szczególnie gdy pojazd jest na prawdę często prowadzony po piasku, błocie lub nierównych ścieżkach. Przed jazdą warto zwrócić uwagę na stan kół, mocowanie kierownicy, połączenia ramy i elementy regulacyjne. Nietypowy luz czy zmiana sposobu działania któregoś z takowych elementów nie powinny być ignorowane. Także zużycie opon może wpływać na zachowanie pojazdu, choć nie za każdym razem jest łatwe do zauważenia podczas krótkiej jazdy. W praktyce regularne sprawdzanie sprzętu ma znaczenie również dlatego, że dziecko nie zawsze potrafi z uwagą opisać, co zmieniło się w sposobie jego prowadzenia. Nierzadko zaczyna omijać określony fragment trasy albo częściej się zatrzymuje, a przyczyną może być zarówno trudność wynikająca z terenu, jak i zmiana właściwości samego pojazdu.
Więcej: duży miś.